хөвч

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[xцfʧĭ]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠬᠥ᠊ᠪᠴ᠊ᠢ


(хөбчи)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

I нэр.
  1. Уул нуруу үргэлжилсэн өндөрлөг газар, мөн өндөрлөгт тогтсон ягц мод
II нэр.
  1. Нумыг матируулан тогтоох мушгимал сур
  2. Морин хуурын татуурыг хөвчилсөн адууны дэл сүүл;
III тэм.
  1. Хөвчин.
IV.
  1. тээрхийн хөвч (эр бэлгэ эрхтний тээрхий шамарга хоёрыг холбосон шөрмөс), хөвч таслах (хозлох).

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

эзэнгүй хөвч - ойр тойронд нь хүн амьдардаггүй, алслагдсан ой мод, уул ус бүхий газар
нумын хөвч - нумыг матируулан татдаг сур

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

хөвч нэр. ой ~ хорш. (битүү ой мод), хөвчийн, хөвчид, хөвчөөс

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Хоршоо үг[засварлах]

  • ой хөвч - аглаг битүү ой мод
  • уул хөвч - хүний хөлөөс хол өтгөн шигүү ой мод бүхий аглаг уул нуруу
  • хангай хөвч - өндөр уул нуруу, гол горхи, ой мод жигдэрсэн газар
  • хөвч царам - аглаг зэлүүд, өтгөн ой мод бүхий өндөрлөг сэрүүн газар
  • хөвч тайга - аглаг зэлүүд өтгөн ой мод, уул нуруу бүхий газар

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Тал газар тавиулж
Тайга газар алхуулж
Хөндий газар хатируулж
Хөвч газар сажлуулах
Хөлс гаргаж хүн болох
Хөвч нугалж баатар болох

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]

Зүйр үг[засварлах]

Хөвчид сууж
Хөөтэй хожуулд мөргөх

Тайлбар: зовж зүдрэх

Хөвчийн өндөр өвс тэмээнд зохихгүй
Хөтлийн богино өвс үхэрт зохихгүй

Тайлбар: юм, үзэгдэл өөр өөрийн зохилдлогоотой