гэрч

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[gerʧĭ]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ


(гэрэчи)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

нэр.хууль.
  1. Хэрэг явдлыг тодорхойлон батлахад холбогдох ямар нэгэн баримт гаргах этгээд, юм

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

гэрч болох - гэмт хэргийн талаар батлан өгүүлэгч болох
гэрч татах - хэрэг гарахыг мэдэх хүний нэрийг баримт болгон өгүүлэх
гэрчийн мэдүүлэг - үзсэн харсан хүний өчиг
гэрчийн хүн - хэргийг үзсэн харсан хүн
гэрчийн этгээд - гэрчлэх этгээд

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

гэрч нэр. ~ баримт хорш., гэрчийг, гэрчид, гэрчээс, о.тоо гэр­чүүд

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Хоршоо үг[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]

Зүйр үг[засварлах]

Гэрчгүй хэрэг
Барьцгүй зарга

Тайлбар: хэрэг заргад баттай гэрч баримт чухал

Цэцэн үг[засварлах]

Амьд хүний гэрч болохоор үхсэн хүний дэр болсон нь дээр

Тайлбар: аливаа юманд хянуур олгоомжтой хандах хэрэгтэй