эвлэх
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [ewle]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠡᠪᠯᠠᠬᠥ
- (эблэ)
Үгийн утга
[засварлах]- үйл.
- Хүмүүс хоорондоо зохицон найрамдах, нэгдэх
- Эвдэрч салсан эд юмсын хоорондоо яв цав нийлэх, хуучин хэвдээ орох
- Элбэх
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- хоорондоо эвлэх - хүмүүс үг үгээ ойлголцож, эвсэх
- эвдэрсэн юм эвлэх - хэмхэрч салсан эд хэрэглэлийг хуучин хэвээр нь эвлүүлэн наах
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]эв|лэ/х үйл. эвлэнэ, эвлэжээ, эвлэлээ, эвлэж; эвлэлдэх, эвлэчих
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Хоршоо үг
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Эвлэвэл эвэр туурай хоёр ч нийлнэ
- Эвлэхгүй бол элэг бөөр хоёр ч нийлэхгүй
Тайлбар: аливаад эвийг хичээвэл хоёр өөр зүйл ч хоорондоо тохирч зохицож болдог
- Эвлэвэл элсээр хэрэм барина
- Дэмнэвэл дээсээр чулуу тасдана
Тайлбар: эвтэй найртай бол ямар ч үйлийг бүтээнэ
Цэцэн үг
[засварлах]
- Эвлэвэл бүтнэ
- Ховловол гутна
Тайлбар: ажил үйлийг эвлэж зөвлөж хийвэл бүтэмжтэй, анд хань зуураа маргаж муулалдаж явбал хохиролтой