чавчирга
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [ʧawʧiraǧʌ]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠴ᠊ᠢ᠊ᠪᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠷ᠊ᠭᠠ
- (чибчирг-а)
Үгийн утга
[засварлах]- I нэр.
- Уяа, сур, олс, дээсний зангилааны чангарал, ором
- II нэр.хуучир.
- Манжийн үеийн эрүү шүүлтийн нэг болох хүнийг жанчих мод, урт банз
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- дээсний чавчирга - дээсний чангарал, ором
- чавчирга авах - есөн эрүүний нэг зүйл, урт банзаар хонго, гуяны тус жараас нэг зуун удаа жанчих
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]чав|чир|га нэр. чавчиргын, чавчиргад, чавчиргаас