тэнхээ

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[teŋᵏxe:]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠲ᠋‍ᠠ‍ᠩ‍ᠭᠡᠭᠡᠡ᠋


(тэнгхэгэ)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

I нэр.
  1. Хүн, амьтны биеийн тар тамир, хүч чадал, бяр
  2. шилж. Бэл хөрөнгөний хир хэмжээ
II.
  1. тэнхээ зоос хуучир. (зоосон мөнгө, жижиг мөнгө), тэнхээ хүүдий (мөнгөний хүүдий, мөнгө агуулах сав), алтан тэнхээ (алтан зоос).

тэнхээ

Нийлмэл үг[засварлах]

тэнхээ алдрах - бие суларч, сулдайх, хүч тамир нь барагдах
тэнхээ барах - хүч тамир, чадал тэнхээ зарцуулж ихэд зүдрэх
тэнхээ барагдах - хүч тамиргүй болох
тэнхээ доройтох - а.хүч тамир доройтох; б.эрүүл мэндийн байдал муудах; в.чадал тэнхээгүй болох
тэнхээ засрах - бие сайжирч хүч тамир орох
тэнхээ муудах - бие суларч, улмаар доройтож эхлэх
тэнхээ орох - а.хүч тамир нэмэгдэх; б.чадал чадвар ба хөрөнгийн хэмжээ дээшлэх
тэнхээ тасрах - а.хүч чадал муудаж, хөдлөх аргагүй болох; б.тэнхээ алдрах
тэнхээгээ үзэх - хүч чадлаа сорих, шалгах
тэнхээгээ үзэлцэх - хүч чадлаа харилцан үзэх, сорих
тэнхээ муутай - а.биеийн хүч чадал дорой; б.хир чадал бага буюу барагтай
сэтгэлийн тэнхээ - хатуужил, тэсвэр
оюуны тэнхээ - оюуны чадал, оюуны багтаамж
санаа байгаад тэнхээ хүрэхгүй - санаа байвч бэл хүрэхгүй
тэнхээгээрээ амьдрах - бэл хөрөнгөнийхөө хэмжээгээр амьдрах

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

тэн|хээ нэр. ~тэй залуу, тэнхээний, тэнхээнд, тэн­хээгээр

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Хоршоо үг[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

тэнхээ мэдэн - чадлын хирээр, байдаг чадлаараа

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Дэрстэй байсан цагт
Тэнхээ буурах ёсгүй

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]