олдох

Монголоор

Үгийн дуудлага

[olŏd]

Үндэсний бичиг

ᠡᠣ᠊᠊ᠯᠳ᠋‍ᠠ‍‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠣ
ᠡᠣ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠳ᠋‍ᠠ‍‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠣ

(олда)

Галиглах зарчим

Үгийн утга

I үйл.

1. Алдсан гээсэн, хайж хүсэж байсан зүйл нь тохиолдох
2. Ойлгогдох, ухагдах, мэдэгдэх
3. хуучир. Өршөөн хүмүүжүүлэх

II үйл.

1. Хэтэрхий олон болох

Нийлмэл үг

адуу олдох - алдсан адуугаа олох

зав олдох - зав чөлөөтэй болох

бололцоо олдох - бололцоо гарах, тохиолдох

арга нь олдох - учир зүй нь шийдэгдэн ойлгогдох

учир нь олдох - хэрэг явдлын мөн чанар нь илрэх, тайлагдах

олдон засах - өршөөн засах, илбэн засах

мал олдох - мал хэтэрхий олон болох

Зөв бичихзүй

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй

ол|д/ох үйл. зав чөлөө ~ (мэдэгдэх) арга/учир нь ~ II.(олон байх) малын тоо ~, олдоно, олджээ, олдож; олдчих

Хэлц үг

Өвөрмөц хэлц

үг олдох - дэмий их ярьж, цаг алдах

олдошгүй орхоодой - эрхэм ховор зүйл~Эдний хэлэлцэхийг сонсож Ургаа үүдэн гаднах хүмүүсийн “Хэн... нийтийн малыг хохируулсан Ургааг л олдошгүй орхоодой болчихож” гэж уур хилэнтэй хэлэлцэхийг сонссоноо зүрх нь цацарч зориг алдран юу ч хэлэлгүй гарч явав (Баяндалай, Ширээт зуугийн шинэ байлдаан).

↑ лам олдохгүй бол буцахдаа залах

↑ оршил дуршил нь олдохгүй

↑ сүүл толгой нь олдохгүй

Аман зохиолд орсон нь

Зүйр үг

Баян хүнд ураг олдох

Тайлбар: баян хүнтэй худ ураг болох хүн олон