зэрэгцэх

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[ʣerexʦĕ]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠵ‍ᠠ‍᠊ᠷᠭᠡᠴ‍ᠠ‍ᠬᠥ


(жэргэчэ)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

үйл.
  1. Хоёр, түүнээс дээш хүн, юмны зэрэгцээ болох
  2. Хоёр ба түүнээс дээш үйл хөдлөл ижил цагт давхцах
  3. хэл шинж. Хоорондоо зэрэгцэх харьцаа бүхий хэд хэдэн гишүүн

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

#Чацуу болох -
олон ажил зэрэгцэх - олон ажил давхардах
зэрэгцсэн байц - нэг үгэнд захираг­дах нэг төрлийн хэд хэдэн байц
зэрэгцсэн гишүүн - нэг өгүүлбэрийн доторх хоорондоо зэрэгцсэн харьцаа бүхий хэд хэдэн гишүүн
зэрэгцсэн нөхцөл үйл үг - нэг үйл нь нөгөө үйлтэйгээ зэрэг явагдах утгыг заасан нөхцөл үйл үгийн нэг хэлбэр; монгол хэлний зэрэгцэх нөхцөл үйл үг нь -ж, -ч нөхцлөөр илэрнэ
зэрэгцсэн өгүүлбэр - нийлмэл өгүүлбэрийн доторх хоо­рондоо зэрэгцсэн харьцаа бүхий өгүүл­бэрүүд
зэрэгцсэн өгүүлэгдэхүүн - нэг өгүүлбэрийн доторх хоорондоо зэрэгцсэн харьцаа бүхий нэг ба хэд хэдэн өгүүлэхүүн бүхий хэдэн өгүүлэгдэхүүн
зэрэгцсэн өгүүлэхүүн - хоорондоо зэрэгцсэн харьцаатай бөгөөд нэг ба хэд хэдэн өгүүлэгдэхүүнийг тайлбарласан хэдэн өгүүлэхүүн
зэрэгцсэн тодотгол - хүн юмын шинж чанарыг зэргээр тодот­госон адил төрлийн хэд хэдэн тодотгол
зэрэгцсэн тусагдахуун - нэг үгэнд захирагдах адил хэлбэртэй хэд хэдэн тусаг­дахуун

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

зэ|рэг|ц/эх үйл. *мөр ~ (эн тэнцүү байх), зэрэгцэнэ, зэрэгц­жээ, зэрэгцэж; зэрэгцэцгээх, зэрэгц­чих

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]