ван

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

хят.王wáng

Үгийн дуудлага[засварлах]

[waŋ]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠸ‍ᠠ‍‍ᠠ‍᠊ᠢ᠊ᠡ᠋


(ванг)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

I нэр.хуучир.
  1. Эрх хүч, чадал;
  2. Авишиг.
II нэр.хуучир.
  1. Эзэнт улсын засгийн тэргүүний цол, тушаал
  2. Вант улсын тэргүүний тушаал
  3. хуучир. Манж Чин улсын үеийн хэтэрхий дөрвөн хэргэм (ван, гүн, бэйл, бэйс)ийн нэгдүгээр зэрэг
III.
  1. ван шувуу амьт. (хан шувуу).

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

төрийн чин ван - тэргүүн зэргийн ван
төрийн жүн ван - дэд зэргийн ван
Балбын ван - Балба улсын засгийн тэргүүн
ван өргөмжлөх - ван цол олгох
ван суух - ван цол авч, тухайн ванлигийг тэргүүлэн захирах
ван авах - дандрын ёсны уншлага, бясалгал үйлдэх эрх авшиг хүртэх
ван өгөх - дандрын ёсны уншлага, бясалгал үйлдэх эрх авшиг хүртээх
ван хүртэх - дандрын ёсны уншлага, бясалгал үйлдэх эрх авшиг хүртэх

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

ван нэр. төрийн жүн ~, вангийн, ванг, вангаас, вангаар

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Хоршоо үг[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

ван буураад ган цоорох - ихэс дээдэс доройтох

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Ван буураад
Ган цоорох
Ван вандаа муу
Ванба шавартаа муу
Ван доройтно
Ванба шавартана
Ван их ч хошуундаа
Ванба их ч усандаа
Ван нь вангийн жинстэйгээс биш
Нохой нь вангийн жинстэй юү
Сан гүүгээр дутаж
Ван сүүгээр дутна

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]