оргодол
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [orǧodol]
Үндэсний бичиг
[засварлах]- ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ
- (оргудул)
Үгийн утга
[засварлах]- нэр.
- Ял шийтгэлээс дутаасан хүн
- хуучир. Төр буюу ноёлогч ангийг эсэргүүцэн боссон этгээд
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- оргодол хүн - оргон зугтсан хүн
- цагааны оргодол - цагаантны цэргээс дутаасан хүн
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]ор|го|дол нэр. оргодлыг, оргодолд, оргодлоос, о.тоо оргодлууд
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ ᠤ᠊ᠨ
ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ ᠳ᠋ᠣ
ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ ᠊ᠢ
ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ ᠡᠴ᠊᠊ᠨ
ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ ᠢᠶᠡᠷ
ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ ᠲ᠋ᠠ᠊ᠢ
ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ ᠡᠣ᠊᠊ᠷᠣ᠊ᡍᠣ
ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ ᠢᠶᠡ᠊ᠨ
ᠡᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠳ᠋ᠠᠯ ᠣ᠊ᠣ᠊᠊ᠨ
- /~ын /~д /~ыг /~оос /~оор /~той /~руу /~оо /~ууд
Орчуулга
[засварлах]Хоршоо үг
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]- Оронгүй оргодол
- Замгүй завхуул
Тайлбар: орон гэргүй зайгуул