үдэх

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[ьdĕ]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠡᠣ᠊᠊ᠢ᠊ᠳ᠋‍ᠠ‍ᠬᠥ


(үдэ)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

I үйл.
  1. Хүнийг явах, аянд мордоход даган гаргаж өгөх
II үйл.
  1. Юмыг утас, шөрмөс мэтээр холбож бэхлэх
  2. шилж. Үг хэлэхгүй байх, дуугүй байх

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

үдэх ёслол - зочдыг хүндэтгэлтэйгээр гаргаж өгөх ёс заншил
үдэн гаргах - аян замд нь гаргаж өгөх
үдэж мордуулах - үдэн явуулах, мордоход нь дагаж гаргаж өгөх
зочдыг үдэх - зочдыг гарган өгөх
нулимсаар үдэх - бусдыг гарган өгөхдөө нулимс унаган хоцрох
харцаараа үдэх - бусдыг гарган өгөхдөө үг хэлэхгүй харсаар хоцрох
дэвтэр үдэх - дэвтрийг холбон бэхлэх
хана үдэх - ханыг хооронд нь холбох

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

ү|д/эх үйл. зочдыг ~, үднэ, үдэв, үдлээ, үджээ, үдье, үдэж; үдэгдэх, үдэзнэх, үдэцгээх, үдчих

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

эцсийн замд нь үдэх - нас барсан хүнийг оршуулах
амаа үдэх - үг үл хэлэх, дуугүй болох
↑амаа үдэх
↑ амыг нь үдэх
↑ буянаар үдэх
↑ зэвсгээр үдэх
↑ эцсийн замд нь үдэх

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]

Цэцэн үг[засварлах]

Үдэх цаг байхад угтах цаг бий

Тайлбар: явсан хүн ирдэг, хүнийг үдэж явуулдаг ч бас угтаж авдаг ёс бий