яруу

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[jaru:]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠡ᠊ᠢ᠊᠊ᠷ‍ᠠ‍ᡍᠣ


(ирагу)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

тэм.
  1. Уянгат сонсголонтой дуу
  2. Утга уянга

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

яруу дуу - уянга эгшиг сайтай, чихнээ сонсголонтой дуу
яруу тунгалаг найрал хөгжим - чавхдаст, дэлдэх, үлээвэр хөгжмийн зэмсгээр бүрдсэн найрал хөгжмийн бүрэлдэхүүн
яруу алдар - олон түмэнд алдаршсан гавьяа, авьяас; цуу
яруу найраг - а.хуучир. эртний буддын гүн ухааны бага таван ухааны нэг; б.айзам хэмжээнд тохируулан шүлэглэсэн зохиол, уран зохиолын нэг төрөл
яруу найрлага - бичиг зохиолын утга тодорхой, санаа агуулга нарийн зохицонгуй, үг өгүүлбэр уран найралтай байдал
яруу найрагч - яруу найраг бичдэг, мэргэжсэн хүн
яруу хэнгэрэг хөгжим. - модон хувингийн хэлбэртэй бөгөөд амсар хумгар, бүслүүр тойрон хоёр алд, өндөр нь таван тохой, зургаан ямх, ширийн аялгууны аймаг буюу бүрээсний эгшигтний аймагт багтдаг цохивор хөгжмийн зэмсэг
яруу эгшигт зурхай. - матрын ордонд байрлах одны нэр, арван хоёрдугаар сар

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

я|руу тэм.. ~ сайхан хорш.

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Хоршоо үг[засварлах]

  • яруу уянга - сэтгэлд нэн тааламжтай, сонсголонтой байдал

Товчилсон үг[засварлах]

МХЯН “Монгол Хэлний Яруу Найруулга” [ном]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Яаруу хүний эцэх нь түргэн
Яруу хүний цэх нь түргэн

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]