эл

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[el]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠡᠯ
ᠡᠯ᠎ᠠ
ᠡ᠊ᠯᠣ


(эл-э) = энэ (эл) ~ дотно

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

I нэр.#Эв нийлэмж, дотно сайн; #Анд найз, найз нөхөр.
II.
  1. эл хул хорш. (эзэнгүй, хүн амьтангүй).
III урга.
  1. Халуун оронд ургадаг гааны язгуурын нэгэн зүйл ургамал, үрийг хоол амтлахад хэрэглэнэ.

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

эл болох хуучир. - дүрэм хэмжээнээс бүр ангижрах
эл дайсан - янаг ба өшөөтөн
эл харш - сайн муу
эл эсгүй - ураг удамдаа элэгсэг бус ханддаг гэсэн утга
эл эсгүй хүн - садан төрлөө мэддэггүй, элэгсэг биш, ганцаардмал хүн

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

Орчуулга[засварлах]

Хоршоо үг[засварлах]

  • эл хул - эзэнгүй, хүн амьтангүй

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Эрхэм сайн явдалд эмнэг шиг зугтана
Эл муугийн явдалд илжиг шиг жороолно
Эрхэм сайны зүгт илжиг шиг хашин
Эл муугийн зүгт эрвээхий шиг хөнгөн
Эрхэм сайны зүгт элгээ тэвэрсэн хойрго
Эл муу зүйлд өрөө дэлгэсэн шунаг

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]