шаахай
Харагдац
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [ʃa:xai]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠱᠠᠠᠠᠠ᠊ᠢ
- (шахаи)
Үгийн утга
[засварлах]- I нэр.
- Түрийгүй гутал
- II нэр.хуучир.
- Манжийн үеийн эрүү шүүлтийн нэг, хэрэг өдүүлсэн хүний хоёр шанааг тус бүр нэгээс дөчин удаа жанчих эрүүгийн хэрэгсэл
- III амьт.
- Гутлын ул мэт төрхтэй, нэг зүйл бичил биет амьтан. Халуун орны хүмүүст цусан суулга үүсгэх нь бий.
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- шаахай өмсөх - түрийгүй гутал өмсөх
- гэрийн шаахай - гэрт өмсөх шаахай
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]шаа|хай нэр.
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Хоршоо үг
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Муу муудаа
- Шаахай шавартаа зохих
- Шаахай нь цооровч
- Ул нь үлдэнэ