шаахай

Wiktionary-с
Шууд очих: залуурдлага, хайлт

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[ʃa:xai]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ZeeeeI


(шахаи)

Үгийн үндэс[засварлах]

Үгийн утга[засварлах]

I нэр.
  1. Түрийгүй гутал
II нэр.хуучир.
  1. Манжийн үеийн эрүү шүүлтийн нэг, хэрэг өдүүлсэн хүний хоёр шанааг тус бүр нэгээс дөчин удаа жанчих эрүүгийн хэрэгсэл
III амьт.
  1. Гутлын ул мэт төрхтэй, нэг зүйл бичил биет амьтан. Халуун орны хүмүүст цусан суулга үүсгэх нь бий.

Холбоо үг[засварлах]

шаахай өмсөх - түрийгүй гутал өмсөх
гэрийн шаахай - гэрт өмсөх шаахай

Хоршоо үг[засварлах]

  • банз шаахай - Манжийн үед хэрэглэж байсан эрүү шүүлт, тулган жанчих хэрэгсэл

Ойролцоо үг[засварлах]

Эсрэг үг[засварлах]

Этгээд үг[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Муу муудаа
Шаахай шавартаа зохих
Шаахай нь цооровч
Ул нь үлдэнэ

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]

Зүйр үг[засварлах]

Цэцэн үг[засварлах]

Сургаал үг[засварлах]

Зөв бичихзүй[засварлах]

Кирил бичиг[засварлах]

шаа|хай нэр.

Монгол бичиг[засварлах]


Орчуулга[засварлах]