хэрцгий

Wiktionary-с
Шууд очих: залуурдлага, хайлт

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[xerʦĕxi:]

Үндэсний бичиг[засварлах]

kErcekEI
(хэрчэгэи)

Үгийн үндэс[засварлах]

Үгийн утга[засварлах]

тэм.
  1. Догшин ширүүн, харгис балмад зан авир

Холбоо үг[засварлах]

хэрцгий байрын - догшин, харгис байдалтай
хэрцгий зан - харгис, балмад зан
хэрцгий загнах - догшин, балмад аашлах
хэрцгий хүн - хүнийг хайрлах сэтгэлгүй, догшин ширүүн зантай хүн

Хоршоо үг[засварлах]

  • харгис хэрцгий - балмад, догшин
  • хэрцгий балмад - харгис танхай, ёс зүй мэддэггүй
  • хэрцгий догшин - харгислан аашлах, ёс бус зан байдал
  • хэдэр хэрцгий - яхир зөрүүд, харгис зантай

Ойролцоо үг[засварлах]

Эсрэг үг[засварлах]

Этгээд үг[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Хэрүүлч хүний уруул нь их
Хэрцгий хүний царай нь хөх
Хэрцгий санаа гэдэс өлсгөнө
Хэрцгий сэтгэлт хөвгүүн эцэгтээ дайсан
Тачаангуй уурт эм эрдээ дайсан
Хэрцгий хөвгүүн эцэгтээ дайсан
Хэвцгий эм эрдээ дайсан

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]

Зүйр үг[засварлах]

Цэцэн үг[засварлах]

Хэрцгий сэтгэлт хүү эцэгтээн дайсан
Тачаангуй уурт эм эрдээн дайсан

Тайлбар: ухаангүй мунхаг догшин хүн, ойр дотны хүмүүстээ ч халддаг

Сургаал үг[засварлах]

Зөв бичихзүй[засварлах]

Кирил бичиг[засварлах]

хэрц|гий тэм.. ~ зан авиртай, хэрцгийвтэр, хэрцгийдүү

Монгол бичиг[засварлах]

kErcekEiibdo*
kErcekEiibdoRdeKO
kErcekEiideKO
kErcekEiideKkEa
/~втэр /~втэрдүү /~дүү /~дүүхэн

Орчуулга[засварлах]