хэвтээ

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[xefte:]

Үндэсний бичиг[засварлах]

(хэбтэгэ)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

тэм.
  1. Босоо биш, намхан
  2. Хэвтэж байгаа
  3. Усны төвшинтэй зэрэгцээ чиглэл бүхий

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

хэвтээ гэр - босоо биш, намхан гэр
хэвтээ майхан - намхан майхан
хэвтээ сандал - мод, хулс, төмөрлөгөөр хийсэн нэг зүйлийн урт ташуу түшлэгтэй сандал
хэвтээ бөх - турах зэрэг шалтгаанаас болж унанги байдалтай болсон тэмээний бөх
хэвтээ тулгуур - байшингийн яс мод, барилгын хийцэд хэвтээгээр байрлуулсан хөндөл
хэвтээ ургамал - газраар мөлхөө байдалтай ургадаг ургамал
хэвтээгээрээ ном унших - хэвтэж байгаад ном унших
хэвтээгээрээ ургах - ургамал газраар мөлхөн ургах
хэвтээ мэлхий амьт. - бие урт том, арьс зузаан, хайрс сархинаг шиг, дуу бүдүүн нэг зүйл мэлхий
хэвтээ хавтгай - тогтмол усны төвшинтэй зэрэгцээ хавтгай
хэвтээ шугам - а.хөндлөн шугам; б.төвшиний шугам

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

хэв|тээ тэм..

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

Орчуулга[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

хэвтээ хонь босгохгүй хүн - маш номхон дөлгөөн зантай хүн

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Хээрийн адууг үргээхгүй
Хэвтээ хонийг босгохгүй

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]