сод

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[sodŏ]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠰᠣ᠊ᠳ᠋ᠣ


(соду)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

I тэм.
  1. Гоц гойд, онцгой, сонин хачин
II нэр.
  1. Шувууны жигүүр, сүүлний гол урт өд
  2. Сур харвах үргэлж өдтэй сум.

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

сод их билэг - бусдаас хэтийдсэн эрдэм билэг
сод ухаантан - оюун ухаанаараа бусдаас гоцлон тодорсон хүн
сод мэргэн - онцгой хурц, мэргэн ухаантан
сод хүн - олноос онцгой хүн
содон үнэр - ойр тойронд үгүй хурц үнэр
содон юм - бусдаас өөр, онцгой юм
содон харагдах - а.олны дундаас ганцаар ялгарч тодрон харагдах; б.сэжигтэй, сонин гаж харагдах; в.аливаа бүхэл, бөөн хэсгээс ганцаар зайдуу, салангид харагдах
бүргэдийн сод - бүргэдийн жигүүр, сүүлний гол урт өд
тасын сод - тасын жигүүрийн урт өд

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

сод тэм.. ~он үнэр

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Хоршоо үг[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Сод нь соддоо янаг
Сохор хоёр нэгэндээ түшиг

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]

Цэцэн үг[засварлах]

Сод нь доо янаг
Сохор хоёр нэгэндээ түшиг

Тайлбар: хүн өөртэйгөө адилхан хүнтэй л нөхөрлөдөг

Сод нь бүрдээгүйгээр нисэхэд дурлах

Тайлбар: чадлаа мэдэхгүй их зүйлд санаархах