далавч

Wiktionary-с
Шууд очих: залуурдлага, хайлт

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[dalafʧĭ]

Үндэсний бичиг[засварлах]

DelebcI
(далабчи)

Үгийн үндэс[засварлах]

Үгийн утга[засварлах]

нэр.
  1. Жигүүртэн амьтны нисэх даль, жигүүр
  2. Нисэх онгоцны даах хүчийг гаргах хавтага; хий мандалд хийх нислэгийн үеэр өргөлтийн хүчийг үүсгэдэг нисэх хэрэгслийн хэсэг
  3. Далавч мэт дэвэн нисэх хэрэгсэл
  4. Зарим юмны далбаа
  5. Бөхийн зодог
  6. бөө. Бөөгийн дээлний заханд хадсан, даавуугаар хайчлан хийсэн могой зэрэг эрээн амьтны дүрс;

Холбоо үг[засварлах]

далавчаа дэлгэх - далавчаа бүрэн тэнийлгэх
далавчаа өргөх - далавчаа дээш дэлгэх
далавч нь ургах - өсч торних
онгоцны далавч - онгоцны хүндийн төвийг хадгалах хэрэгсэл
далавч хийх - дэвэн нисэх хэрэгсэл хийх
хаалганы далавч - хос далбаа
далавчин хаалга - далбаатай хаалга; хавтсан хаалга
далавчаа өмсөх - гартаа далавч углах

Хоршоо үг[засварлах]

Ойролцоо үг[засварлах]

Эсрэг үг[засварлах]

Этгээд үг[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]

Зүйр үг[засварлах]

Цэцэн үг[засварлах]

Сургаал үг[засварлах]

Зөв бичихзүй[засварлах]

Кирил бичиг[засварлах]

да|лавч нэр. далавчийн, далав­чид, далавчаар

Монгол бичиг[засварлах]

Delebcia O
Delebcia dO
DelebcI iI
Delebcia fca
DelebcI bE*
DelebcI DeI
DelebcI forogO
DelebcI bEa
DelebcI Nogooa
/~ы /~д /~ыг /~аас /~аар /~тай /~руу /~аа /~нууд

Орчуулга[засварлах]