гэгээ

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[gege:]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠭᠡᠭᠡᠡ᠋


(гэгэ)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

нэр.
  1. Шууд бус туссан гэрэл, юм харагдахуйц гэрэлтэй болсон нь
  2. Өнгөлөг, цайвар өнгө

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

гэгээ гарах - а.холын бараа харагдах; б.гэрэл гарах
гэгээ гаргах - гэрэл гаргах, гэгээтэй болгох
гэгээ орох - үүр тэмдгэрч, холын бараа үзэгдэж эхлэх
гэгээ тасрах - нар шингэж харанхуй болох
гэгээн завсар - а.гэгээ орохын өмнөхөн үе; б.дэлхий, агаар мандал хоёрын нийлсэн газар
гэгээтэй тасалгаа - гэрэл сайтай тасалгаа
гэгээтэйд явах - харанхуй болохоос өмнө явах
бор гэгээ - нар жаргаснаас хойших шар гэгээ, үдшийн бүрий хоёрын завсрын үе
үүрийн цагаан гэгээ - үүр тэмдэгрэх
нүдэнд гэгээ орох - а.нүдний болор цайх; б.өчүүхэн хардаг болох
гэгээ өнгө - цайвар өнгө
гэгээ хувцас - өнгөлөг хувцас

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

гэ|гээ нэр. ~ орох, гэгээний, гэгээнд, гэгээгээр, гэгээнээс, гэгээтэй

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Хоршоо үг[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Гэмтэй хүн гэгээн ухаантай
Гэгээ ороход тахиа ухаантай
Гэсгүй ламын горь
Гэгээ ортол тасрахгүй

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]