гавал

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[ǧawal]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠭᠠᠪᠡ᠊ᠯ᠊ᠨ


(габала)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

нэр.
  1. биезүй. Хүн, нугалмайтан амьтны толгойн ясны уураг тархи агуулсан хэсэг
  2. шилж. Толгой сайтай, ухаантай

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

гавлын хөндий - гавал доторх зай
гавлын яс - толгойн яс
гавал аяга - хүний гавлын ясаар хийсэн аяга
гавал эрих - зуун найман хүний толгойн яснаас нэг нэг бөөрөнхий яс авч хийсэн тарни урихад хэрэглэх эрих
гавал ес - есөн нүхтэй даалуу
гавал сор шашин. - бүтэн нойтон толгойг муу зайгаар дүүргээд сор болгон хаях нь
гавал хүүхэд - толгой сайтай, ухаантай хүүхэд; #тех. Машин техникийн эд ангийн таг, хавхаг

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

га|вал нэр. гавлыг, га­валд, гавлаас, гавалтай

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Гавал яс

Товчилсон үг[засварлах]

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Гавал хагаравч малгайдаа
Гар хугаравч ханцуйдаа
Гар их хүний зарлага их
Гавал их хүний малгай их

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]

Зүйр үг[засварлах]

Гавал хагаравч малгай дотроо
Гар хуавч ханцуй дотроо

Тайлбар: а.өөр зуурын хэргийг өөр хоорондоо, дотроо шийдэх хэрэгтэй; б.өөр зуурын шившгийг гадагш дэлгэрүүлж болохгүй