эрэмших
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- []
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠡ᠊ᠷᠠ᠊ᠮᠰ᠊ᠢ᠊ᠬᠥ
Үгийн утга
[засварлах]- үйл.
- Өөрийн эрх мэдэл, эрдэм чадвар зэрэгт дулдуйдан омогших, бардамнах, эрдэх.
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]э|рэм|ш/их үйл. эрэмшинэ, эрэмшлээ, эрэмшиж, эрэмшье; эрэмшчих
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Эрхлэх хүүхэд эцэг эхийнхээ хүчинд
- Эрэмших шавь багшийнхаа хүчинд