эрих
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [erĭxə]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠡ᠊ᠷ᠊ᠢ᠊ᠭᠡᠡ᠋
- (эрихэ)
Үгийн утга
[засварлах]- нэр.
- шашин. Зандан, хас, шүр, сувд зэргийг тодорхой тоогоор хэлхэн маань мэгзэм уншсан тоогоо тэмдэглэх хэргэлэл
- Сувд, шүр зэрэг үнэт эдлэлээр хэлхсэн хүзүү, бугуйн чимэг;
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- эрих татах - эрихээр мэргэлэх
- эрихний бөөр/эрихний сүвээ - эрихний хоёр хажуугийн гол дундах том мөхлөг
- эрихний хэлхээ - эрихний мөхлөгийг хэлхсэн гоёмсог утас
- эрихний хүйс - эрихний толгойн эсрэг талын том мөхлөг
- эрихний толгой - эрихний хэлхээсийн хоёр үзүүрийг нийлүүлэн сүвлэж гаргасан том жижиг хоёр мөхлөг
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]э|рих нэр. эрихний, эрихэнд, эрихийг, эрихнээс, о.тоо эрихнүүд
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Эрих баригчид эрдэмгүй бол
- Эхнэрт эндэгчид олон
- Эвлэн чадагчдад өргөмж үгүй бол
- Эрхэмд дэвшигчид цөөхөн
- Эрих эргүүлсэн лам
- Идүүр эргүүлсэн нохой биш