шөрмөс(өн)

Монголоор

Үгийн утга

шөрмөс(өн) нэрбиезүй. Хүн, амьтны бие дэх булчингийн бүлх шандас; ургамлын судал ширхэг: шөрмөс сайтай (булчин шандас сайтай, чадалтай), шөрмөс татах (шөрмөс, шандас агшин өвдөх, эвгүй болох); шөрмөсөн утас (бод малын, голдуу үхрийн шөрмөсөөр хийсэн утас, монгол гутал оёход хэрэглэнэ), шөрмөсөн чулуу эрдэс. (шөрмөс мэт торгомсог бат бэх, нягт ширхэгтэй, галд тэсвэртэй нэг зүйл чулуулаг, өргөн хэрэглээний эдлэл хийнэ), шөрмөсөн утас (үхрийн шөрмөсөөр хийсэн утас), шөрмөсөөр оёх (эд зүйлийг шөрмөсөн утсаар оёх), булчин шөрмөс хорш. (хүн, амьтны бие махбодын эд эрхтэнийг хөдөлгөх эрхтэн), судас шөрмөс хорш. (бие махбодийн цус гүйх нимгэн гуурс болоод булчингийн бүлэг шандас), шандас шөрмөс хорш. (а.хүн, амьтны булчингийн эд эс; б.хүн амьтны хүч тэнхээ, чийрэг чадалтай нь), *шөрмөс заах (а.гөжих, тэгэхээс тэгэх; б.хатуужил тэсвэртэй, бэрхшээлд сөхөрдөггүй).

'

'

'

'

'

'

Холбоо үг

• шөрмөс сайтай - булчин шандас сайтай, чадалтай
• шөрмөс татах - шөрмөс, шандас агшин өвдөх, эвгүй болох шөрмөсөн утас - бод малын, голдуу үхрийн шөрмөсөөр хийсэн утас, монгол гутал оёход хэрэглэнэ
• шөрмөсөн чулуу эрдэс. - шөрмөс мэт торгомсог бат бэх, нягт ширхэгтэй, галд тэсвэртэй нэг зүйл чулуулаг, өргөн хэрэглээний эдлэл хийнэ
• шөрмөсөн утас - үхрийн шөрмөсөөр хийсэн утас
• шөрмөсөөр оёх - эд зүйлийг шөрмөсөн утсаар оёх

Зөв бичих зүй

• м.к.б
• м.б