шорон(г)

Монголоор

Үгийн утга

шорон(г) II нэр Гэмт хэрэгтэн этгээдийг хорих газар; гяндан: шоронд орох (гэмт хэрэг үйлдэн ял авч гянданд хоригдох), шоронд суух (шоронд орох), шоронд хоригдох (гянданд ял эдлэх), шоронгийн хуяг хуучир. (хэрэгтнийг хорих газрын харгалзагч), шоронгийн харгалзагч (шоронгийн харгалзах үүрэгтэн, хуяг), шоронгийн харуул (шоронгийн хуяг), шоронгийн хоригдол (ял шийтгэгдэж хорионд байгаа хүн), шоронгийн хадаас бол хараал. (шоронд насаараа суу), шоронгийн тав хараал (шоронд хоригдогч, шоронд суугч), орон шорон хорш. (гэмт хэрэгтэнг хорин цагдах, ял эдлүүлэх газар), шорон гяндан хорш. (хэрэгтэнг чандлан хорих газар).

'

'

'

'

'

'

Холбоо үг

• шоронд орох - гэмт хэрэг үйлдэн ял авч гянданд хоригдох
• шоронд суух - шоронд орох
• шоронд хоригдох - гянданд ял эдлэх
• шоронгийн хуяг хуучир. - хэрэгтнийг хорих газрын харгалзагч
• шоронгийн харгалзагч - шоронгийн харгалзах үүрэгтэн, хуяг

Зөв бичих зүй

• м.к.б шорон(г) нэр (гяндан) ~гийн хуяг, шоронд, шоронгоос, о.тоо шоронгууд
• м.б

Монгол бичиг

Zoroeit

Хуучирсан үг

• - хэрэгтнийг хорих газрын харгалзагч