шоргоолжич
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- []
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠰ᠊ᠢ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊᠊ᠯ᠊ᠵ᠊ᠢ᠊ᠴ᠊ᠢ
Үгийн утга
[засварлах]- амьт.
- Толгой ба хошуу урт шөмбөгөр, хэл урт, шүдгүй, шоргоолж иддэг, дутуу шүдэтний багийн дэлэнт амьтан, төрөл зүйл олон.