шилбэ(н)

Монголоор

Үгийн утга

шилбэ(н) I нэр 1биезүй. Хүн, амьтны шаант чөмөгний нарийн үзүүр орчим газар: шилбэ гэмтэх (хүн, амьтны нарийн шилбэний орчим бэртэх), шилбэний ороолт (нарийн шилбээр ороох бөс даавуу), хөлийн шилбэ (хөлийн шагай талын нарийн хэсэг), борви шилбэ хорш. (шагайн доод талын яс болон шаант чөмөгний нарийн үзүүр хэсэг); 2Амьтны богтос, шаант чөмөгний залгаах нарийн чөмөг яс: шилбэний яс (шаант чөмөгний нарийн үзүүрийн яс), нарийн шилбэ (малын шилбэ ясны нарийн хэсэг), морины шилбэ (морины шаант чөмөгнөөс залгасан сагагаас дээших хэсэг), хянгар шилбэ (шаант чөмөгний хяр яс дагуух газар), тамхины шилбэ (татсан тамхины үлдэгдэл).

'

'

'

'

'

'

Холбоо үг

• шилбэ гэмтэх - хүн, амьтны нарийн шилбэний орчим бэртэх
• шилбэний ороолт - нарийн шилбээр ороох бөс даавуу
• хөлийн шилбэ - хөлийн шагай талын нарийн хэсэг
• борви шилбэ хорш. - шагайн доод талын яс болон шаант чөмөгний нарийн үзүүр хэсэг
• шилбэний яс - шаант чөмөгний нарийн үзүүрийн яс
• нарийн шилбэ - малын шилбэ ясны нарийн хэсэг
• морины шилбэ - морины шаант чөмөгнөөс залгасан сагагаас дээших хэсэг
• хянгар шилбэ - шаант чөмөгний хяр яс дагуух газар

Зөв бичих зүй

• м.к.б шилбэ(н) нэр I. (чөмөг яс) ~ний яс II. (товч торгох гогцоо) товчны ~ хадах III. (ургамлын иш) тарианы ~, шилбэний, шилбэнд, шилбэнээс
• м.б