чоно(н)

Монголоор

Үгийн утга

чоно(н) амьт Нохойн төрлийн сүүн тэжээлт махчин амьтан: чоно алах (чоно авлах), чоно буудах (чоно агнах), чонон гутал (чонын арьсаар хийсэн гутал), чонон дах (чонын арьсаар хийсэн дах), чонон санаа (муу санаа), чонон хөнжил (чонын арьсаар хийсэн хөнжил), чонын бэлтрэг (чонын үр төл), чонын үүр (чоно бэлтрэглэж, нялх бэлтрэгээ агуулж, тэжээн бойжуулах газар, нүх), азарган чоно (эр чоно), өлөгчин чоно (эм чоно), чоно боохой хорш. (хээрийн амьтан), чонын хөрвөш (бие халуу оргин загатнаж, хэсэг хэсэг бэлцрүү гарч гөвдрүүтэх харшил өвчин), *чоно махнаас гарах (дадаж сурсан зангаа тавихгүй байх), *чоно үүрэндээ өлзийтэй (өөрийн хүмүүс, танил талдаа өршөөлтэй хандах байдал), *чоно хонь хоёр шиг/хонь чоно хоёр шиг (бие биеэ үзэж чаддаггүй), *чонын амнаас гараад барын аманд орох (нэг аюулаас мултраад, улам их аюултай тулгарах), *хонинд орсон чоно шиг (зэрлэг хэрцгий авирлах), *хонио чоноор мануулах (мэдсээр байж, итгэлгүй хүнд юмаа найдаж орхих), *хөгшин чоно (туйлын хашир, туршлагатай), чоно халтар урга. (үнэр сайхантай нэгэн зүйл зэрлэг ногоо, хүж болон үнэртэн хийхэд хэрэглэнэ), чоно яр (хүний нүүр зэргээр гарах улаан өнгөтэй яр), чонон хялгана урга. (нэгэн зүйл шивээт хялгана), чонын өргөс урга. (иш өндөр болоод өргөстэй, цэцэг хонгор зулын адил, нуга газар ургах, Голгэсэртэн овгийн олон наст өвс), чонын сүүл урга. (бургасны адил навчтай, исгэлэн амт бүхий, түүхийгээр нь идэж болох нэг зүйл ногоо; тэрэм), чонын төмс урга. (шар цэцэг бүхий нэг зүйл сараана), чонын хэл урга. (Ноцоргонотон овгийн нэг төрөл, ханиалга дарах зэрэгт хэрэглэдэг, хоёр ба олон наст өвслөг хог ургамал), чонын элэг урга. (сондуутай, мойл мэт үр бүхий нэг зүйл бут, үрийг идэж болохгүй).

'

'

'

'

Холбоо үг

• чоно алах - чоно авлах
• чоно буудах - чоно агнах
• чонон гутал - чонын арьсаар хийсэн гутал
• чонон дах - чонын арьсаар хийсэн дах
• чонон санаа - муу санаа

Зөв бичих зүй

• м.к.б чоно(н) амьт. ~ авлах, чонын, чононд, чононоос, о.тоо чононууд
• м.б