цодгор
Харагдац
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [ʦodŏǧor]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠴᠣ᠊ᠳ᠋ᠣ᠊ᡍᠣ᠊᠊ᠷ
- (чодугур)
Үгийн утга
[засварлах]- тэм.
- Хүн, амьтны бие бага боловч, гэдэс хэвэл цондгор байдалтай
- шилж. Биеэ тоосон, их зантай, хэвлүүн.
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- цодгор гэдэстэй - цондгор гэдэстэй
- цодгор цох амьт. - амьтны ялгадас, модны холтос, шоргоолжны үүрэнд амьдардаг, гялгар хар зүстэй, хэвлий сүүлний хоёр цагираг нь дээд далавчнаасаа илүү гардаг, хөл нь ухаж малтахад зохилдсон, аюул тохиолдсон үед үхсэн мэт хэвтдэг нэг зүйл цох
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]цод|гор тэм.. цодгордуу шилж. (хэвлүүн) ~ байрын залуу