хучих

Монголоор

Үгийн дуудлага

[xuʧĭ]

Үндэсний бичиг

ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠣ

(хучи)

Галиглах зарчим

Үгийн утга

үйл.

1. Хүн унтах, хэвтэхдээ биеэ юмаар дулаалан бүтээх, хулдах
2. Халхлах хамгаалах зорилгоор битүү бүтээж бүрхэх
3. Бүрхэх

Нийлмэл үг

бүтээлгээр хучих - бүтээлгээр биеэ дулаалан бүтээх, хулдах

дээл өрөөлдөж хучих - дээлийн дотоод хормойгоор хөлөө, гадаад хормойгоор дээд биеэ хучих

дээлийг захалж хучих - дээлийг өмсдөг байдлаар нь хучих

хөл хучих - а.хөлийг дулаалж хулдах; б.шилж. асран бөөцийлөх

аргалаа хучих - аргалаа юмаар бүтээх

өвсөөр хучих - өвсөөр бүтээх

шороогоор хучих - шороогоор бүрхэх

цас хучих - цас бүрхэх

Зөв бичихзүй

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй

ху|ч/их үйл. хамгаалах) өвсөөр ~ (бүрхэх) цас ~, хучна, хучжээ, ху­чиж; хучигдах, хучицгаах, хуччих

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй

ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᡍᠣ᠊ᠯ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠳ᠋᠊‍᠊ᠨ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯᠴ᠊‍᠊ᠨ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠬ᠎ᠠ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠵ‍ᠠ‍᠊ᠭ᠎᠎ᠠ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠵᠣ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᡍ‍ᠠ‍ᠣ᠊᠊‍᠊ᠨ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊‍᠊ᠨ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊‍ᠠ‍‍ᠠ‍‍ᠰ‍‍ᠠ‍ᡍ‍ᠠ‍᠊ᠷ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᠪᠡᠴᠣ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᠪᠡᠯ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᠪᠡ‍ᠰ‍ᠣ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠮ‍ᠠ‍‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠴ᠊‍᠊ᠨ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᠳ᠋‍ᠠ‍ᠯ᠎ᠠ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠣ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍᠊ᠷ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊‍ᠠ‍ᢉᡍᠣ᠊ᠳ᠋᠊‍᠊ᠨ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊‍ᠠ‍‍ᠠ‍‍ᠰ‍‍ᠠ‍᠊‍᠊ᠨ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᠳ᠋‍ᠠ‍᠊ᠬ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠣ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠮ‍ᠠ‍᠊ᠷ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠣ᠊᠊ᠢ᠊᠊ᠢ᠊ᠴ᠊‍᠊ᠨ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᠯ ᠡᠣ᠊᠊ᠢ᠊ᠭᠡ᠊ᠢ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠢ᠎ᠠ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᡍ‍ᠠ‍᠊ᠷ‍ᠠ‍᠊ᠢ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᡍ‍ᠠ‍‍ᠰ‍‍ᠠ‍᠊ᠢ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᡍ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᡍᠣ᠊᠊ᠵ‍ᠠ‍᠊ᠢ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᠪᠡᠡ᠋
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠵ‍ᠠ‍᠊ᠢ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊ᠯ᠎ᠠ
ᠬᠣ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠨ᠎ᠠ

/~уул /~гд /~лц /~чих /~цгаа /~ж /~аад /~н /~саар /~вч /~вал /~ваас /~магц /~тал /~хлаар /~нгуут /~сан /~даг /~х /~маар /~хуйц /~лгүй /~я /~аарай /~аасай /~аач /~уузай /~в /~жээ /~лаа /~на

Хэлц үг

Өвөрмөц хэлц

өөхөнд хучсан бөөр шиг - эрх танхи, эрх дураараа

↑хөл хучих

↑ өөхөнд хучсан бөөр шиг