ханчир
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [xanʧir]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠬᠠᠠᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠷ
- (ханчир)
Үгийн утга
[засварлах]- I нэр.
- Амьтны цоройн хоёр этгээдийн бүлх хальсаар бүтсэн хэсэг
- II тэм.
- Өрөөл гар татуу өвчтэй хүн
- III.
- доголон ханчир амьт. Нэгэн зүйл нүүдлийн шувуу.
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- ханчир хүн - өрөөл гар татуу өвчтэй хүн
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]хан|чир нэр. ханчрын, ханчирт, ханчраас
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Хав багатайд бардамнах
- Ханчир багатайд биерхэх
- Ханчир даахгүй харвинтай
- Хавирга даахгүй гадартай
Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Ханчир I нэр. Амьтны цоройн хоёр этгээдийн бүлх хальсаар бүтсэн хэсэг: хав багатайд бардамнах
- Ханчир багатайд биерхэх
Тайлбар: өөрөөс бага, доройг дээрэлхэх зантай