хандгай
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [xandăǧai]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ
- (хандагаи)
Үгийн утга
[засварлах]- амьт.
- Бугынхан овгийн туруут хөхтөн, бие том, өргөн хавтгай эвэртэй, сахлаг үстэй, хүрэн бор зүсэмтэй ой хөвчид нутагладаг өвсөн тэжээлтэн гөрөөс
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]ханд|гай амьт.. хандгайн, хандгайд, хандгайгаас, о.тоо хандгайнууд
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ ᠶᠢ᠊ᠨ
ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ ᠳ᠋ᠣ
ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ ᠊ᠢ᠊᠊ᠢ
ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ ᠡᠴ᠊᠊ᠨ
ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ ᠪᠡ᠊ᠷ
ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ ᠲ᠋ᠠ᠊ᠢ
ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ ᠡᠣ᠊᠊ᠷᠣ᠊ᡍᠣ
ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ ᠪᠡ᠊᠊ᠨ
ᠬᠠᠠᠳ᠋ᠠᡍᠠ᠊ᠢ ᠨᠣ᠊ᡍᠣ᠊ᠣ᠊᠊ᠨ
- /~н /~д /~г /~аас /~аар /~тай /~ руу /~аа /~ууд
Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Хааны хүү харцын аяыг дагана
- Хандгай буга уулын аяыг дагана
- Хандгай хошноготоо ялаархаг
- Тоодог бөгсөндөө ялаархаг
- Ятуу бухартаа ялаархаг
- Хандгай хошноготоо ялаархаг
Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Хандгай амьт. Бугынхан овгийн туруут хөхтөн
- Бие том
- Өргөн хавтгай эвэртэй
- Сахлаг үстэй
- Хүрэн бор зүсэмтэй ой хөвчид нутагладаг өвсөн тэжээлтэн гөрөөс: хандгайг харваад оготно онох
Тайлбар: а.үүнийг зааж түүнийг дайруулах; б.зорилго, үр дүн хоёр зөрөх