хандгай

Wiktionary-с
Шууд очих: залуурдлага, хайлт

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[xandăǧai]

Үндэсний бичиг[засварлах]

HeedegeI
(хандагаи)

Үгийн үндэс[засварлах]

Үгийн утга[засварлах]

амьт.
  1. Бугынхан овгийн туруут хөхтөн, бие том, өргөн хавтгай эвэртэй, сахлаг үстэй, хүрэн бор зүсэмтэй ой хөвчид нутагладаг өвсөн тэжээлтэн гөрөөс

Холбоо үг[засварлах]

Хоршоо үг[засварлах]

Ойролцоо үг[засварлах]

Эсрэг үг[засварлах]

Этгээд үг[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Хааны хүү харцын аяыг дагана
Хандгай буга уулын аяыг дагана
Хандгай хошноготоо ялаархаг
Тоодог бөгсөндөө ялаархаг
Ятуу бухартаа ялаархаг
Хандгай хошноготоо ялаархаг

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]

Зүйр үг[засварлах]

Хандгай амьт. Бугынхан овгийн туруут хөхтөн
Бие том
Өргөн хавтгай эвэртэй
Сахлаг үстэй
Хүрэн бор зүсэмтэй ой хөвчид нутагладаг өвсөн тэжээлтэн гөрөөс: хандгайг харваад оготно онох

Тайлбар: а.үүнийг зааж түүнийг дайруулах; б.зорилго, үр дүн хоёр зөрөх

Цэцэн үг[засварлах]

Сургаал үг[засварлах]

Зөв бичихзүй[засварлах]

Кирил бичиг[засварлах]

ханд|гай амьт.. хандгайн, хандгайд, хандгайгаас, о.тоо ханд­гайнууд

Монгол бичиг[засварлах]

HeedegeI Ua
HeedegeI dO
HeedegeI iI
HeedegeI fca
HeedegeI bE*
HeedegeI DeI
HeedegeI forogO
HeedegeI bEa
HeedegeI Nogooa
/~н /~д /~г /~аас /~аар /~тай /~ руу /~аа /~ууд

Орчуулга[засварлах]