түрүү(н)

Монголоор

Үгийн утга

түрүү(н) II дай 1Саяхан, тун саявтар, урдхан: түрүү байсан (саяхан байсан, өмнөхөн байсан), түрүү ирсэн (саяхан ирсэн), түрүү буцсан (саяхан буцсан), үүний түрүү (үүний урьдхан), аль түрүү (хэдийнээ), борооны түрүүнд шороо, боохойн түрүүнд хэрээ зүйр. (хийхээсээ илүү сүржигнэх, сүр бадруулах), түрүүнд дуугарсан хөхөөний ам хөлдөх зүйр. (тэвчээргүй зан гаргах, бодлогогүй ярих, хийх); 2Урд өмнө, өмнөхөн, урьдхан: үүний түрүү (үүний өмнө), түрүүнд яваа (урд яваа, эхэнд яваа)

III нэр 1Толгой, тэргүүн, орой: гол түрүү (тэргүүн хэсэг), хулгайн түрүү (хулгайч нарын ахлагч), түрүү сүүлгүй (эхлэл төгсгөлгүй), толгой түрүү хорш. (а.хүн, амтны биеийн толгой хэсэг; б.юмны эх зах), толгой түрүү өвдөх (толгой өвдөх), түрүү хэлбэрт баг цэцэг урга. (бариулгүй цэцэгнүүд нь гол тэнхлэг дээрээ шууд ургадаг баг цэцгийн нэг зүйл); 2шилж. Тэргүүн, магнай: түрүү авах (уралдаан тэмцээнд манлайлах, түрүүлэх), түрүү морь (а.түрүүнд явах морь, б.түрүүлсэн морь), түрүү магнай хорш. (тэргүүн магнай), бөхийн түрүү магнай (бөхийн манлайлагч), үзүүр түрүү (бөхийн барилдаанд тунаж үлдсэн хоёр бөх), уулын түрүү (уулын орой), түрүү гарсан чихнээс, сүүлд ургасан эвэр урт зүйр. (бага залуу гэж басах хэрэггүй); 3Ургамлын жижиг толгой: цэцгийн түрүү (цэцгийн жижиг толгой), дэрсний түрүү (дэрсний жижиг толгой).

'

'

'

'

'

Шилжсэн утга

• Тэргүүн, магнай: түрүү авах - уралдаан тэмцээнд манлайлах, түрүүлэх

Холбоо үг

• түрүү байсан - саяхан байсан, өмнөхөн байсан
• түрүү ирсэн - саяхан ирсэн
• түрүү буцсан - саяхан буцсан
• үүний түрүү - үүний урьдхан
• аль түрүү - хэдийнээ
• үүний түрүү - үүний өмнө
• түрүүнд яваа - урд яваа, эхэнд яваа.түрүү- н III нэр.

Хоршоо үг

• Тэргүүн, магнай: түрүү авах - уралдаан тэмцээнд манлайлах, түрүүлэх

Зүйр цэцэн үг

борооны түрүүнд шороо, боохойн түрүүнд хэрээ - хийхээсээ илүү сүржигнэх, сүр бадруулах түрүүнд дуугарсан хөхөөний ам хөлдөх - тэвчээргүй зан гаргах, бодлогогүй ярих, хийх түрүү гарсан чихнээс, сүүлд ургасан эвэр урт - бага залуу гэж басах хэрэггүй

Зөв бичих зүй

• м.к.б түрүү(н) нэр I. 1 (оройн хэсэг) тариан ~, цэцгийн ~, толгой ~ хорш., толгой ~ өвдөх 2 шилж. (тэргүүн) ~ морь, үзүүр ~ хорш., үзүүр ~ булаацалдах, ~ магнай, түрүүний, түрүүнд, түрүүнээс III. 1 орон цаг (саяхан) үүний ~(хэн), аль ~(нээ), юуны ~н~нд 2 (эхний) ~ цас, ~нд явах
• м.б