туу
Харагдац
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [tu:]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠲ᠋ᠠᠣ
ᠲ᠋ᠠᡍᠣ
ᠲ᠋ᠣ᠊ᠣ
- (туу) банхар ~ (тагу) алаг~
Үгийн утга
[засварлах]- I амьт.
- Хэрээнээс багахан, хүзүү алаг, хавар намар сүрэглэн явдаг нэг зүйл шувуу, алагтуу.
- II нэр.
- Анжис, тэрэг, чарга зэргийн хөллөгөөний урт дээс
- III нэр.
- Жад зэрэг зэвсгийн ишний үзүүрт углах шуумгай төмөр.
- IV.
- туу туу аялга. (нохой зэргийг тухирах аялга), туу гэх нохойгүй, чаа гэх ямаагүй зүйр
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- анжисны туу - анжис хөллөх дээс
- чарганы туу - чарганы хөллөгөөнд хэрэглэх дээс
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]
Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Зээ гэхэд морь хурдан
- Зэрэгцээд очиход зээр хурдан
- Туу гэхэд нохой хурдан
- Тулаад очиход туулай хурдан
Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Туу гэх нохойгүй
- Чаа гэх ямаагүй
Тайлбар: туйлын ядуу хоосон