тоочих
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [to:ʧĭ]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠲ᠋ᠣ᠊ᡍᠠᠴ᠊ᠢ᠊ᠠᠠᠣ
- (тогучи)
Үгийн утга
[засварлах]- үйл.
- Учир явдлыг бүрнээ илчлэн өгүүлэх
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- тоочин өгүүлэх - юу болсныг нэгд нэгэнгүй өгүүлэх
- тоочин өнгөрөх - учир явдлаа нэгд нэгэнгүй яриад өнгөрөх
- тоочин хэлэх - юу болсон болон юу мэддэгээ нэгд нэгэнгүй өгүүлэх
- жаргал зовлонгоо тоочих - хамаг юмаа ярих
- санаа зорилгоо тоочих - юу бодож байгаагаа нуулгүй хэлэх
- хэрэг зоригоо тоочих - хэрэг зоригоо танилцуулах
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]тоо|ч/их үйл. *далан булчирхайгаа ~ (хамаг байдгаа хэлэх), тоочно, тоочжээ, тоочъё, тоочиж; тоочицгоох, тооччих
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]- далан булчирхайгаа тоочих - хамаг байдгаа хэлэх, юугаа ч нууж хаалгүй ярих
- долоон булчирхай, найман найлзуурхайгаа тоочих - долоон булчирхайгаа тоочих
- ↑далан булчирхайгаа тоочих
- ↑ долоон булчирхай, найман найлзуурхайгаа тоочих
Хэвшмэл хэлц
[засварлах]Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Мэргэн хүн явснаа тоочно
- Тэнэг хүн идсэнээ тоочно
Тайлбар: хүнийг үг яриа, үйл хөдлөлөөр дүгнэж болдог