тожин
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [toʤiŋ]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠲ᠋ᠣ᠊᠊ᠵ᠊ᠢ᠊ᠠ᠊ᠢ᠊ᠡ᠋
- (тожинг)
Үгийн утга
[засварлах]- I тэм.
- Үс, өвсний дэндүү тачир сийрэг байдал, тожгор
- Хүн, амьтны бие давжаа, толгой жижиг байдал
- II нэр.
- Төмөрлөг эдлэл дээр цохиж гаргасан угалз, хээ зэргийн мөр ором;
- Тож.
- III.
- тожин тожин (тожгор юмны байэ байэ хөдлөх байдал), тожин тожин алхлах (бага хүүхэд, амьтны алхах, гишгэлэх), тожин тожин хийх (тожгор юм үргэлжлэн хөдлөх), тожир тожир хийх (бага хүүхдийн тожигнон явах).
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- тожин сүүлтэй морь - шингэн сүүлтэй морь
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Тожин морь тоостой
- Тажин ноён ямбатай
Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Тожин I тэм. #Үс
- Өвсний дэндүү тачир сийрэг байдал
- Тожгор: тожин сүүлтэй морь (шингэн сүүлтэй морь); #Хүн
- Амьтны бие давжаа
- Толгой жижиг байдал: тожин морь тууштай
- Ноён хүн ярвигтай
Тайлбар: ноёны ааш занг олох хэцүү