сэжигч
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [seʤixʧĭ]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠰᠠ᠊ᠵ᠊ᠢ᠊ᢉᠴ᠊ᠢ
- (сэжигчи)
Үгийн утга
[засварлах]- тэм.
- Хартай, үл итгэсэн
- Юмыг амархан жигших, дургүйцэх зантай.
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- сэжигч хүн - сэжиг зантай хүн
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]сэ|жигч нэр. сэжигчийн, сэжигчээс
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Сэжигч хүн зүүд манана
- Садарч хүн үүд манана
Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Сэжигч хүн зүүд манана
- Садарч хүн үүд манана
Тайлбар: садар самуун занг ёжлосон нь