сур(ан)

Монголоор

Үгийн утга

сур(ан) I нэр 1Идээлж болгосон шир арьсыг элдэж урт зүссэн нь: сур элдэх (сур үрж зөөлрүүлэх), сураар баглах (элдэж зөөлрүүлж, боловсруул¬сан сураар ороож боох), гөрмөл сур (сүлжсэн сур), сур бөлжин (багаж хэ¬рэгслийг бэхлэхээр нарийн сурыг сүлжин зангидсан гархи), суран аргамжаа (сураар хийсэн аргамжаа), суран бүс (сураар хийсэн бүс), суран жолоо (су¬раар хийсэн жолоо), суран ногт (сураар хийсэн ногт), суран оосор (сураар хийсэн оосор), суран хуйв (нарийн сурыг эрчлэн хийсэн хуйв), ганзагын сур (ганзагалсан юмыг бэхлэн уях зориулалттай нарийн сур), ташуурын сур (ташуурын үзүүрт байх сул сур), сур дээс хорш. (юм татаж чангалах, боож баглахад хэрэглэх урт, нарийн бөх уяа), сур татлага хорш. (сур зэргээр хийсэн юм бөхлөх, боох уяа), *сурны амт үзүүлэх (сураар ороолгон зодох), сурсан юмыг сураар боодоггүй цэцэн. (сурсан занг яаж ч өөрчилж болдоггүй), сур идэх нохой боов идэхээ болихгүй зүйр. (муу юм, муу дадлаа хаях хэцүү), сураа бүсэлж сурсан дуугаа дуулах зүйр. (дадсан заншсанаа л үйлдэх, хийх буюу хэвшсэн зуршсанаа л баримтлах), сур мэт сунаж сухай мэт улайх зүйр. (нам, бөх унтах); 2Нарийн зүссэн сураар сүлжиж хийсэн хонгио, бөмбөг; сур харвах (а.нумны хөвчийг татаж сум тээглүүлэн харвах; б.шилж. гүйлгэх, чацга алдах), сурын цуваа (нум сум харвах дэс дарааллын цэс).

'

'

'

'

'

'

Шилжсэн утга

• гүйлгэх, чацга алдах

Холбоо үг

• сур элдэх - сур үрж зөөлрүүлэх
• сураар баглах - элдэж зөөлрүүлж, боловсруул¬сан сураар ороож боох
• гөрмөл сур - сүлжсэн сур
• сур бөлжин - багаж хэ¬рэгслийг бэхлэхээр нарийн сурыг сүлжин зангидсан гархи
• суран аргамжаа - сураар хийсэн аргамжаа

Хоршоо үг

• гүйлгэх, чацга алдах

Зүйр цэцэн үг

сур идэх нохой боов идэхээ болихгүй - муу юм, муу дадлаа хаях хэцүү сураа бүсэлж сурсан дуугаа дуулах - дадсан заншсанаа л үйлдэх, хийх буюу хэвшсэн зуршсанаа л баримтлах сур мэт сунаж сухай мэт улайх - нам, бөх унтах

Зөв бичих зүй

• м.к.б
• м.б