сурвалжит
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [surwalʤitʌ]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠰᠣ᠊᠊ᠷᠪᠤ᠊ᠯ᠊ᠵ᠊ᠢ᠊ᠳ᠋ᠣ
- (сурбулжиту)
Үгийн утга
[засварлах]- тэм.
- Сурвалж бүхий, сурвалжтай
- шилж. Язгуур, угсаатай; сурвалжит баян (үе улиран уламжлагдсан хөрөнгө хогшилтой хүн), сурвалжит гэр (үе улиран мэдлэг боловсрол эзэмшсэн гэр бүл), сурвалжит эрдэмтэн (хэдэн үеэрээ эрдэмтэн явж буй улс), сурвалжит жанжин (эцэг өвгөд нь жанжин явсан хүн).
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- сурвалжит чанар - сурвалж бүхий чанар
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]сур|вал|жит тэм..