ороох

Монголоор

Үгийн дуудлага

[oro:]

Үндэсний бичиг

ᠡᠣ᠊᠊ᠷ᠊ᠢ᠊ᠶᠡ‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠣ
ᠡᠣ᠊᠊ᠷᠣ᠊ᡍ‍ᠠ‍‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠣ

(орий-а)

Галиглах зарчим

Үгийн утга

I үйл.

1. Тойруулан боох
2. Өнцөг булан зэргийг тойрон явах
3. Хээ угалз хатгаж оёх
4. шилж. Асууж хоргоох, эгзэгтэй асуулт тавьж гэнэдүүлэн үг алдуулахыг оролдох

II үйл.

1. Нялх хүүхдийн уйлж унжин салахгүй зууралдах

III үйл.

1. Хүнд ачаа ачсан тэмээний хойд хөл нь доголох.

Нийлмэл үг

алчуур ороох - толгойдоо алчуур зүүх

бүс ороох - биеэ тойруулан бүслэх

дээсээр ороох - дээсээр боож баглах

гэзгээрээ толгойгоо ороох - үсээрээ толгойгоо тойруулан боох

хүүгээ хөн­жилд ороох - хүүгээ хөнжилд боох

галын дөл байшин ороох - галын дөл байшинг тойрон угалзран шатах

тамхи ороох - тамхи татахад бэлтгэж цаасанд боох

сурны үзүүрийг гартаа ороож барих - сурны үзүүрээр гараа боон барих

булан ороох - ямар нэгэн зүйлийн буланг тойрон явах

гудамж ороон явах - гудамжны булангаар тойрч явах

уулын хошуу ороож одох - уулын хошууран орсон хэсгийг тойрон одох

дайсны цэргийн ар хударгаар ороох - дайсны цэргийн араар тойрон бүслэх

ороон хүрээлэх - тойрон хүрээлэх

зүү ороох - зүүг утсаар ороож оёх уран оёдол

үгээр ороох - өөтэй үгийг нь ашиглан гэнэдүүлэхээр оролдож хоргоох

ороож асуух - асуултаар шахамдуулан мохоох

Зөв бичихзүй

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй

о|роо/х үйл. тамхи ~ (ороож оёх) зүү ~ (тойрох) уул ороон зугтах, орооно, ороолоо, ороож; ороолцох, ороолдох, ороогдох, орооз­нох, орооцгоох, ороочих

Хоршоо үг

• ороох зангидах - ямар нэгэн зүйлийг тойруулан боож үхлүүт уях

Хэлц үг

Өвөрмөц хэлц

↑бөгс ороох

↑ толгой ороох

↑ хоосон үг хоолой ороох

↑ хэл ам ороох

Аман зохиолд орсон нь

Цэцэн үг

Хоосон үг хоолой ороох

Тайлбар: бодлогогүй хэлж ярьсан зүйлээсээ болж хэрэгт унах