мөрлөх

Монголоор

Үгийн дуудлага

[mцrlц̆]

Үндэсний бичиг

ᠮᠣ᠊᠊ᠢ᠊᠊ᠷᠣ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠬᠥ
ᠮᠣ᠊᠊ᠢ᠊᠊ᠷ᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠬᠥ
ᠮᠣ᠊᠊ᠢ᠊᠊ᠷ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠬᠥ

(мөрлэ) ~ж алхаx мөрүлэ) ~ж өргөх (мөрилэ) сүх ~x

Галиглах зарчим

Үгийн утга

I үйл.

1. Юмыг мөрөн дээрээ тавих, тохох
2. Ажил үйлийг дагнан гүй­цэтгэх.

II үйл.

1. Монгол бөхийн үндсэн мэх хийх

III үйл.

1. Мөрөөр орох;
2. Мөр ором гаргах.

IV үйл.

1. Нэг эгнээ болох

V үйл.

1. Мэсний мөрөөр цохих
2. Шагай орхиход хиеэ буух.

Нийлмэл үг

мөрлөн дамнах - мөрөн дээрээ дамнуулан тавих, хэдрэх

буу­гаа мөрлөх - буугаа мөрөн дээрээ дам­нан тавих

мөрлөж унагаах - мөрлөх мэхээр унагаах

мөрлөн суух - мөрөө зэрэгцүүлэн эгнээ болон суух

мөрлөж хатаах - өвс, тариа зэргийг мөр болгон хадаж хатаах

сэлмээр мөрлөх - сэлмийн мөрөөр цохих

Зөв бичихзүй

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй

мөр|лө/х үйл. мөрлөнө, мөрлөжээ, мөрлөе, мөрлөж; мөрлөцгөөх, мөр­лөчих

Хэлц үг