мундаг
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [mundag]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠮᠣ᠊ᠠᠳ᠋ᠠ᠊ᠬ
- (мундаг)
Үгийн утга
[засварлах]- тэм.
- Бяр хүч ихтэй, том байдал
- Сэргэлэн авхаалжтай
- Лут, сүрхий, бузгай
Ойролцоо үг
[засварлах]Сайн шүү Гайхалтай шүү
Нийлмэл үг
[засварлах]- мундаг эр - бяр хүч сайтай, том эр
- мундаг хүүхэд - сүрхий сэргэлэн хүүхэд
- мундаг тарган - өөх ихтэй
- мундаг найр - сүртэй, их найр
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]мун|даг тэм.. ~ тарган хонь
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Мундаагаа авхуулсан моринд
- Эмээл тохоход хулмас хийдэг
- Мундаг явсан хүнд
- Муугий нь хэлэхэд хялс хийдэг
- Мэргэд боловч ханьгүй бол өнчин
- Мундаг боловч бүлгүй бол өнчин
Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Мэргэн боловч ханьгүй бол өнчин
- Мундаг боловч бүлгүй бол өнчин
Тайлбар: ганцаар байвал, аливаа зүйлийг хийхэд хэцүү