мансуурах
Харагдац
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [maŋsu:r]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- (мангсигура)
Үгийн утга
[засварлах]- үйл.
- Мансууруулагч бодосоос хордох, мансууралд орох
- шилж. Дүйнгэтэн маанагтах
Утга зохиолын жишээ
[засварлах]- Цаг зуурын хоосон цэнгэлд мансуурах сэтгэлд ташуурч… билээ. С.Эрдэнэ. Хонгор зул;
- Амьтны халуун цусанд мансуурсан чоно гэдэг ийм байдаг байна. Б.Бааст. Алтайн хөх дөнөн.,
- Мансууран нозоорч “зөөлөн бөхөд” ялагдахын даваанд тулав. Б.Нямаа. Арандалынхан.
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- архинд мансуурах - архинд хордох
- мансуурах дон - сэтгэхүйд нөлөөлөх ямар нэгэн эм, бодосыг олон удаа хэрэглэсээр сүүлдээ ямар ч аргаар хамаагүй уг бодосыг олж хэрэглэх шаардлагатай болох сэтгэцийн эмгэг
- толгой нь мансуурах - толгой нь эргэн маанагтах, будлих
- мансууран нозоорох - халууцан нойрмоглох
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]ман|суу|р/ах үйл. *жаргал цэнгэлдээ ~ шилж. (дүйнгэдэх) толгой ~, мансуурна, мансуурлаа, мансууръя, мансуурч; мансуурцгаах, мансуурчих
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]
Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]- цэнгэлд мансуурах - жаргал цэнгэлд ихэд автах