Jump to content

мансуурах

Викитоль-с

Монголоор

[засварлах]

Үгийн гарал

[засварлах]

Үгийн дуудлага

[засварлах]
[maŋsu:r]

Үндэсний бичиг

[засварлах]


(мангсигура)

Галиглах зарчим

Үгийн утга

[засварлах]
үйл.
  1. Мансууруулагч бодосоос хордох, мансууралд орох
  2. шилж. Дүйнгэтэн маанагтах

Утга зохиолын жишээ

[засварлах]
Цаг зуурын хоосон цэнгэлд мансуурах сэтгэлд ташуурч… билээ. С.Эрдэнэ. Хонгор зул;
Амьтны халуун цусанд мансуурсан чоно гэдэг ийм байдаг байна. Б.Бааст. Алтайн хөх дөнөн.,
Мансууран нозоорч “зөөлөн бөхөд” ялагдахын даваанд тулав. Б.Нямаа. Арандалынхан.

Ойролцоо үг

[засварлах]

Нийлмэл үг

[засварлах]
архинд мансуурах - архинд хордох
мансуурах дон - сэтгэхүйд нөлөөлөх ямар нэгэн эм, бодосыг олон удаа хэрэглэсээр сүүлдээ ямар ч аргаар хамаагүй уг бодосыг олж хэрэглэх шаардлагатай болох сэтгэцийн эмгэг
толгой нь мансуурах - толгой нь эргэн маанагтах, будлих
мансууран нозоорох - халууцан нойрмоглох

Зөв бичихзүй

[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй

[засварлах]

ман|суу|р/ах үйл. *жаргал цэнгэлдээ ~ шилж. (дүйнгэдэх) толгой ~, ман­суурна, мансуурлаа, мансууръя, ман­суурч; мансуурцгаах, мансуурчих

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй

[засварлах]

Орчуулга

[засварлах]

Товчилсон үг

[засварлах]

Хэлц үг

[засварлах]

Өвөрмөц хэлц

[засварлах]
цэнгэлд мансуурах - жаргал цэнгэлд ихэд автах

Хэвшмэл хэлц

[засварлах]

Аман зохиолд орсон нь

[засварлах]