манаач
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [mana:ʧĭ]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- (манагачи)
Үгийн утга
[засварлах]- нэр.
- Юмыг харгалзан сахих, манах, хамгаалах хүн
- Манаж цагдахдаа гарамгай байх байдал.
Утга зохиолын жишээ
[засварлах]- Наран шингэсний хойно ордны хойгуур урдуур явах хүнийг хэвтүүл манаач нар барьж… Ц.Дамдинсүрэн. Монголын нууц товчоо.,
- Сахиул манаач өвгөн санаа сэтгэл уярчээ. П.Хорлоо. Түүвэр зохиол;
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- дэлгүүрийн манаач - дэлгүүрийн эд хогшлыг сахин хамгаалдаг хүн
- үйлдвэрийн манаач - үйлдвэрийн эд хогшлыг манадаг хүн
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]ма|наач нэр. манаачийн, манаачид, манаачаас, о.тоо манаач нар
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]