зусарч
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [ʣusarʧĭ]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠵ᠊ᠢ᠊ᠰᠣ᠊᠊ᠷᠴ᠊ᠢ
- (жисурчи)
Үгийн утга
[засварлах]- тэм.
- Зусар зангаар бялдуучлан явдаг хүн
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- зусарч хүн - зусар зулгуй зантай хүн
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]зу|сарч нэр. зусарчийн, зусарчаас, о.тоо зусарчид
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Хоршоо үг
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Жороо морь махаа барна
- Зусарч хүн зулгаа барна
- Залхуу хүнд шалтаг мундахгүй
- Зусарч хүнд үг мундахгүй
- Зусарч хүн зулгаа барна
- Зуудаг нохой шүдээ барна
- Зусарч хүн зуны гурван сар
- Зусаг ямаа хаврын гурван сар
- Зусарч хүнтэй нөхөрлөвөл
- Зоргоор сурах тул дээд суудлыг барь
- Ховч хүнтэй хэлэлцвэл
- Бусдын гэмийг сонсох тул үгийг битгий итгэ
- Зуудаг нохой шүдээ бардаг
- Зусарч хүн зулгаа бардаг
- Хуурамч бол эгнэгт түгших
- Зусарч бол эгнэгт сэжиглэгдэх
Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Зусарч хүн олондоо халтай
- Зусаг ямаа ишгэндээ халтай
Тайлбар: хүнийг ялгаварлан үздэг хүн бусдад аюултай