зулай
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [ʣulai]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠵᠣ᠊᠊ᠯᠠ᠊ᠢ
- (жулаи)
Үгийн утга
[засварлах]- нэр.
- Хүний толгойн орой дух хоёрын хоорондох хэсэг газар
- шилж. Өндөрлөг газрын орой, халил
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- хүүхдийн зулай - а.нярай хүүхдийн гавлын ясжаагүй хэсэг; б.шилж. эмзэг хэврэг
- алтан зулай амьт. - толгойдоо шар чандартай нэг зүйл хун шувуу
- Төв Азийн зулай - Монгол орны уулархаг хэсэг
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]зу|лай нэр. *~ ~гаа гишгэж гарах (нэг эхээс ах дүү болж төрөх) шилж. (өндөрлөг газрын халил) Төв Азийн ~д орших Монгол орон, зулайн, зулайнаас, зулайгаар
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]ᠵᠣ᠊᠊ᠯᠠ᠊ᠢ ᠶᠢ᠊ᠨ
ᠵᠣ᠊᠊ᠯᠠ᠊ᠢ ᠳ᠋ᠣ
ᠵᠣ᠊᠊ᠯᠠ᠊ᠢ ᠊ᠢ᠊᠊ᠢ
ᠵᠣ᠊᠊ᠯᠠ᠊ᠢ ᠡᠴ᠊᠊ᠨ
ᠵᠣ᠊᠊ᠯᠠ᠊ᠢ ᠪᠡ᠊ᠷ
ᠵᠣ᠊᠊ᠯᠠ᠊ᠢ ᠲ᠋ᠠ᠊ᠢ
ᠵᠣ᠊᠊ᠯᠠ᠊ᠢ ᠡᠣ᠊᠊ᠷᠣ᠊ᡍᠣ
ᠵᠣ᠊᠊ᠯᠠ᠊ᠢ ᠪᠡ᠊ᠨ
- /~н /~д /~г /~аас /~аар /~тай /~руу /~аа
Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]- зулай зулайгаа гишгэж гарах - хойно хойноосоо цуварч төрөх, нэгэн эхээс ах дүү болж төрөх