зоргол
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [ʣorǧol]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠵᠣ᠊᠊ᠷᡍᠣ᠊ᠯ
- (жоргул)
Үгийн утга
[засварлах]- I амьт.
- Бугын янзага;
- Хоёр настай буга.
- II нэр.тогл.
- Монгол ардын уламжлалт оньсон наадгай; гадна төрх нь буга наадгайн нэг төрөл болох “зоргол”-той адил тул ийнхүү нэрлэдэг;
- Буга наадгайн нэг хэлбэр, хоёр хүн наадах бөгөөд нэг нь дөрвөн буга, нөгөө нь жаран дөрвөн нохой авч, “Халзан буга” наадгайн журмаар тоглоно.
- III урга.
- Шүхэртэн овгийн олон наст, үндэслэг ишт өвс.
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]зор|гол I.амьт.. зорголд, зорголоор