даравч
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [darafʧĭ]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠲ᠋ᠠ᠊ᠷᠣ᠊ᠪᠴ᠊ᠢ
- (дарубчи)
Үгийн утга
[засварлах]- I нэр.
- Юмыг дарах, бооход зориулсан дараас
- Аливаа эд ангийг бэхлэхэд дор нь ивж тавьдаг дундаа нүхтэй хавтгай, дугариг жийрэг.
- II нэр.
- Зарим нэг шувууны голдуу эрэгчингийнх нь хөлд ургасан эвэржүү зүйл
- III нэр.
- Морин цэргийн гутлын өсгийд хадсан гөх, морио шавдуулах төмөр
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- дуулганы даравч - дуулганы оосор
- цаасны даравч - цаасны боодол
- шувууны даравч - шувууны хөлд ургасан сагаг мэт эвэрлэг зүйл
- гутлын даравч - давируул
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]да|равч нэр. даравчийг, даравчинд, даравчаас
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Булавч бултайна
- Даравч дардайна
- Даравч далаар нь
- Нуувч нуруугаар нь
- Даравч дардайна
- Булавч бултайна