дайчин

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Монголоор[засварлах]

Үгийн гарал[засварлах]

Үгийн дуудлага[засварлах]

[daiʧin]

Үндэсний бичиг[засварлах]

ᠲ᠋‍ᠠ‍᠊ᠢ᠊᠊ᠢ᠊ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠨ
(дайичин)

Галиглах зарчим

Үгийн утга[засварлах]

I тэм.
  1. цэрэг. Цэрэг эр, цэргийн эрдэмд туршлагажсан хүн, цэргийн төгс чанар эзэмшсэн эр
  2. Дайтахдаа сурмаг
  3. шилж. Юманд эрс шийдвэртэй шуурхай
  4. Эвдэршгүй бат бэх
II нэр.
  1. хуучир. Их Чин улс, манж гүрний нэр цол

Ойролцоо үг[засварлах]

Нийлмэл үг[засварлах]

дайчин баатар - байлдаан тулаанд суу алдраа өргөсөн баатар
дайчин зориг - байлдах тэмцэхэд гавшгайлсан арга ухаан, омог зориг
дайчин нөхөр - дайн байлдаан, ажил хөдөлмөр дунд хамт байгаа нөхөр
дайчин манлай - шалгарсан манлай
дайчин туг - дайн байлдаан, хөдөлмөр зэрэгт уриалан дуудсан сүлд туг
дайчин хиа хуучир. - бие хамгаалах шадар хиа
дайчин эр - а.цэрэг эр; б.махруу эр
дайчин тэнгэр бөө. - бөөгийн шүтлэгийн дайн байлдааныг захирах тэнгэр
дайчин байдалтай - ялан дийлэх хүсэл зориг дүүрэн
дайчин хүн - эрс шийдэмгий, тууштай хүн
дайчин нөхөрлөл - тэмцэл тулаанд хамтран ялсан бат бэх нөхөрлөл
дайчин үүрэг - няцаж буцахгүй үүрэг
Дайчин гүрэн - Манж чин улсын өргөсөн нэр

Зөв бичихзүй[засварлах]

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]

дай|чин нэр. дайч­ны, дайчинд, дайчнаар о.тоо дайчид, дайчдын, дайчдад

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй[засварлах]


Орчуулга[засварлах]

Товчилсон үг[засварлах]

ДАК Дайчин Алдрын Клуб

Хэлц үг[засварлах]

Өвөрмөц хэлц[засварлах]

Хэвшмэл хэлц[засварлах]

Аман зохиолд орсон нь[засварлах]