гэрчилгээ

Монголоор

Үгийн дуудлага

[gerʧilge:]

Үндэсний бичиг

ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡᠡ᠋

(гэрэчилэгэ)

Галиглах зарчим

Үгийн утга

нэр.

1. Албан ёсны баримт, тодорхойлох үнэмлэх бичиг, гэрчилгээ авах (баримт авах), гэрчилгээ олгох (үнэмлэх олгох, албан ёсны тодорхойлолт олгох), төрсний гэрчилгээ (төрснийг гэрчлэх бичиг баримт), сургууль төгссөний гэрчилгээ (сургууль төгссөний үнэмлэх).

Зөв бичихзүй

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй

гэр|чил|гээ нэр. гэр­чилгээний, гэрчилгээнд, гэрчилгээ­нээс, гэрчилгээгээр

Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй

ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡ᠊ᠨ ᠊ᠣ
ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡ᠊ᠨ ᠳ᠋ᠣ
ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡᠡ᠋ ᠊ᠢ᠊᠊ᠢ
ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡ᠊ᠨ ᠡᠴ᠊‍᠊ᠨ
ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡᠡ᠋ ᠪᠡ᠊ᠷ
ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡᠡ᠋ ᠲ᠋‍ᠠ‍᠊ᠢ
ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡᠡ᠋ ᠡᠣ᠊᠊ᠷᠣ᠊ᡍᠣ
ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡᠡ᠋ ᠪᠡ᠊‍᠊ᠨ
ᠭᠡ᠊ᠷ‍ᠠ‍ᠴ᠊ᠢ᠊᠊ᠯ‍ᠠ‍ᠭᠡᠡ᠋ ᠨᠣ᠊ᠬᠥᠣ᠊᠊ᠨ

/~ий /~д /~г /~ээс /~ээр /~тэй /~рүү /~ээ /~үүд

Хэлц үг