ганц тоо

Wiktionary-с
Jump to navigation Jump to search

Тайлбар[засварлах]

Ганц тоо нь заавал ганц ширхэг юм заах бус бас хуримтлал нэгэн бүхэл хэсэг зүйлийг заана. Ганц буюу хуримтлал хэсэг зүйл болох нь санааг илэрхийлэх явцын тухайн нөхцөл байдлаас будлийнгүй мэдэгдэнэ. Тодорхойгүй ганц тоо гэсний учир үүнд оршиж байна.[1]

  1. П.Бямбасан "Орчин цагийн монгол хэлний үгийн бүтэц,нэр үгсийн аймаг", Улаанбаатар 1975 он