бул
Монголоор
[засварлах]Үгийн гарал
[засварлах]Үгийн дуудлага
[засварлах]- [bul]
Үндэсний бичиг
[засварлах]
- ᠪᠤ᠊ᠯᠣ
- (булу)
Үгийн утга
[засварлах]- I нэр.
- Тэрэгний голыг тойрон эргэх, мод төмрөөр хийсэн хөндий булцуу, дугуйн төвийн бүдүүн хэсэг
- Эсгийг чирэхэд голын хоёр үзүүрт угладаг суран оосор бүхий нүхтэй мод;
- шилж. Асар их тээр саад
- Дугуй тэрэг.
- II нэр.
- Овоолон цогцолсон жижигхэн бухал
Ойролцоо үг
[засварлах]Нийлмэл үг
[засварлах]- тэрэгний бул - модон ба төмөр тэрэгний дугуйн хигээс шаах төвийн булцуут хэсэг
- индүү бул - зам засах техник
- бул чулуу - а.моголцог янзтай том ургаа хад чулуу; б.шилж. хүнд, дааж давахад бэрх саад бэрхшээл
- бул барих - бухал овоолох
- нэг бул өвс - нэг татах бухал өвс
Зөв бичихзүй
[засварлах]Кирил бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]бул нэр. булыг, булны, буланд, булд, булнаас
Үндэсний бичгийн зөв бичихзүй
[засварлах]Орчуулга
[засварлах]Товчилсон үг
[засварлах]Хэлц үг
[засварлах]Өвөрмөц хэлц
[засварлах]Хэвшмэл хэлц
[засварлах]- Булаг ч эзэнтэй
- Бул хар чулуу ч эзэнтэй
Аман зохиолд орсон нь
[засварлах]Зүйр үг
[засварлах]
- Булаар жанчихад инээж
- Булгаар зүлгэхэд уйлах
Тайлбар: өрөвдөхөд өр өшиглөх гэгч